Naïeve onschuld

N

Soms wil ik dat het 1985 is. 

Dan stel ik me voor hoe m’n leven zonder internet of smartphone eigenlijk prima te leven is. Hoe Nikita nooit iets over m’n thuis zal weten en ik niets over dat van haar (of hem). 

En hoe fijn dat eigenlijk is. Naïeve onschuld.

Hoe elektrische Picnic wagentjes en scheurende PostNL busjes in m’n straat niet bestaan. Slechts twee keer per week de SRV-man, die tegelijkertijd dienstdoet als sociaal medium, maar dan echt. Terwijl Mark Zuckerberg nog veilig opgeborgen zit in de babybox. 

Hoe virussen na drie dagen onder de wol en een kopje kamillethee verdwijnen. 

Hoe het Westen issues heeft met de Russen in een koude oorlog. Een koude oorlog die nochtans warmer is dan de oorlog van nu. Lang niet zo warm als onze planeet, maar toch. 

Hoe goed m’n ‘single knot’ dasknoop voor naar kantoor eigenlijk is. Want op kantoor werk je, en thuis ‘ben’ je. Geen tegenstrijdige koppelwoorden of iemand die daar ook maar over nadenkt.

In het echte 1985 zou het nog 37 jaar duren voordat ik me überhaupt over dit alles druk zou maken.

Ik was zes.

Pas nu merk ik hoe fijn het eigenlijk was. Naïeve onschuld.

.

Coverfoto: Stas Knop: https://lnkd.in/gRbG-s8v

Over de schrijver

FASS MEDIA

Mijn naam is Leon. Ik werk als zelfstandig tekstschrijver/copywriter. In m'n vrije tijd hou ik van lezen, fotografie en pianospelen.

Reactie toevoegen